Eerst de gemeenschap, dan het gebouw

Tekst en Beeld: Margot C. Berends

De Ursulaparochie in Delft behoudt twee van haar vier kerkgebouwen: de Adelbertkerk uit 1967 en de Maria van Jessekerk uit 1880. Dit is het resultaat van een zorgvuldig, inhoudelijk proces.

Bij het fuseren van kerkgemeenschappen kun je eerst kiezen welk gebouw voortaan gebruikt gaat worden en daarna energie stoppen in het proces van samengaan. In Delft deed de Ursulaparochie het precies andersom:
drie kerken gingen een huwelijk aan, maar stelden de keuze voor hun nieuwe thuis nog enkele jaren uit. “Eerst gemeenschapsvorming, want anders heb je straks wel een gebouw, maar zijn de mensen intussen afgehaakt”, vertellen Frank Kenselaar en Nico Ruitenbeek, beiden lid van het parochiebestuur.

Traditie
De Ursulaparochie heeft vier kerkgebouwen, waarvan er maar twee kunnen overblijven. Aan het begin van het proces kregen de vier kerkgemeenschappen een opdracht. De grote en monumentale Maria van Jessekerk (ca. 1880) in het centrum moest financieel en organisatorisch gezond worden en uitgroeien tot een citykerk. De andere drie (de Adelbertkerk (1967), de Sacramentskerk (1940) en de Franciscus & Clarakerk (1910)) werd gevraagd om zich voor elkaar open te stellen en uiteindelijk één gemeenschap te vormen.
De Maria van Jessekerk trekt mensen die gegrepen zijn door het indrukwekkende interieur en houden van traditionele vieringen. De andere drie trekken duidelijk een ander publiek: “Als het even kan geen wierook”, vat Kenselaar het samen.

Lees het volledige artikel in Kerkmagazine december 2025. U kunt dat hier gratis downloaden.